مارجین پوزیشن

تمامی قراردادهای دائمی در XT نیاز به مقدار مشخصی مارجین دارند و معامله با مارجین به قرارداد اهرم بیشتری نیز میدهد.

 

مارجینی است که توسط پوزیشن فعلی استفاده و قفل شده است.

 

مارجین پوزیشن = مارجین اولیه + مارجین اضافی - مارجین کاهش یافته + سود و زیان تحقق نیافته + سود و زیان تسویه شده

 

در حالت مارجین کامل، کل موجودی قابل استفاده حساب قراردادی میتواند بهعنوان مارجین مشترک برای همه پوزیشنهای فعلی استفاده شود. وقتی مارجین یک پوزیشن به سطح مارجین نگهداری برسد، سیستم بهطور خودکار از موجودی قابل استفاده حساب قراردادی برای افزایش مارجین پوزیشن استفاده میکند و آن را تا سطح مارجین اولیه تکمیل مینماید تا از لیکوئیدیشن جلوگیری شود. اگر پس از اضافه شدن کل موجودی قابل استفاده، مارجین پوزیشن همچنان به سطح مورد نیاز مارجین نگهداری نرسد، دیگر مارجینی اضافه نمیشود و فرآیند تعدیل انجام خواهد شد.

 

در این حالت، مارجین پوزیشن از موجودی حساب تریدر جداست. تریدرها میتوانند آزادانه تصمیم بگیرند که چه میزان اهرم استفاده کنند. در صورت لیکوئید شدن پوزیشن، حداکثر ضرری که تریدر باید بپردازد، همان مارجین پوزیشن خواهد بود.

 

هنگام اضافه کردن پوزیشن، مارجین پوزیشن به میزان ارزش پوزیشن متناظر افزایش مییابد.

هنگام کاهش پوزیشن، مارجین به نسبت کاهش پوزیشن کم میشود.

هنگام افزایش ضریب اهرم، به دلیل کاهش مارجین اولیه، مارجین پوزیشن بدون تغییر باقی میماند.

هنگام کاهش ضریب اهرم، مارجین اولیه افزایش مییابد: الف. اگر مارجین اولیه کمتر از مارجین پوزیشن فعلی باشد، مارجین پوزیشن بدون تغییر باقی میماند. ب. اگر مارجین اولیه بیشتر از مارجین پوزیشن فعلی باشد، موجودی متناظر از موجودی قابل استفاده منتقل شده و بهعنوان مارجین پوزیشن استفاده میشود. ج. اگر موجودی قابل استفاده بیشتر از موجودی موردنیاز متناظر باشد، تغییر ضریب اهرم مجاز است.